ข้อคิดจากจักรยาน

เมื่อวานเช้าขี่จักรยานออกไปส่งยายขึ้นรถเมล์ไปหาหมอ

จังหวะที่กำลังจะออกตัวนั้นมันยากมาก เพราะมียายซ้อนท้ายไปด้วย เกือบจะล้ม เซไปก็เซมา แต่พอเริ่มปั่นออกไปได้ปุ๊บมันก็ขี่ได้ง่ายแล้ว

เรากลับมาคิดดูแล้วมันเหมือนกับการที่เราจะเริ่มต้นทำงานอะไรซักอย่างนึง ถ้างานมันง่ายๆเหมือนเราขี่จักรยานคนเดียวไม่มีคนซ้อน การจะออกตัวมันก็ไม่ยาก แต่ถ้างานที่มันยากขึ้น เหมือนมีคนอื่นมานั่งซ้อนท้าย หรือขนของไปด้วยเยอะแยะ การจะขี่ออกไปมันก็เริ่มที่จะยากละ เราอาจจะท้อแท้ไม่อยากที่จะทำมัน แต่ถ้าหากเราผ่านช่วงแรกไปได้ อะไรๆมันก็จะง่ายขึ้น มันจะไม่ล้มง่ายๆเหมือนตอนแรกที่เริ่มออกตัว แล้วเราก็จะเริ่มสนุกไปกับมัน จนไปเจอกับอุปสรรคอย่างอื่น เช่นสะพาน หรือหลังเต่าบนถนน ซึ่งก็เหมือนกับปัญหาในการทำงาน ที่เราต้องหาวิธีหลบหลีก หรือว่าจะทำยังไงให้ผ่านไปได้โดยไม่ล้มลงมา

ก้าวแรกมันมักจะยากลำบากเสมอ เราเชื่ออย่างงั้น แต่ขอให้สู้ต่อไปมันจะดีขึ้นเอง (เตือนตัวเอง)

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s